| Patronka |
|
|
Św. Urszula Ledóchowska Założycielka Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego.  Julia (w zakonie: Urszula) Ledóchowska urodziła się w 1865 r. W 21 roku życia wstępuje do klasztoru urszulanek w Krakowie. W 1907 r. zostaje wysłana do Petersburga, gdzie organizuje dom zakonny i podejmuje pracę w internacie przy polskim gimnazjum św. Katarzyny, a także różne inicjatywy o charakterze apostolskim i ekumenicznym. W 1914 r. m. Urszula zostaje wydalona z Rosji. Wyjeżdża do Szwecji. Miłość Chrystusa, która ją przynagla, pozwala jej w krótkim czasie także i tutaj znaleźć sposoby służby Kościołowi i ludziom. Angażuje się w działalność na rzecz pomocy ofiarom wojny. Przemierza Skandynawię, aby mówić o cierpiącej Polsce i jej prawie do suwerennego bytu. W 1920 r. wraca ze swoją wspólnotą do Kraju. Otrzymuje pozwolenie Stolicy Świętej na przekształcenie klasztoru w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek S.J.K. Włącza się w życie odbudowującej się Polski, przede wszystkim przez pracę wychowawczą i nauczycielską, (szkoły, świetlice, przedszkola, bursy i internaty, katecheza w szkołach, organizacje katolickie, wydawnictwa), pracę wśród ubogich i na terenach najbardziej zaniedbanych, tam, gdzie posługa sióstr była potrzebna. Wychowywała siostry do życia  prostego, do umiłowania Boga nade wszystko i zaangażowania w służbę innym: do świętości, która polega na miłości Boga i przemienianiu każdej czynności życia codziennego w akt miłości. Cieszyła się rozwojem dzieła i szacunkiem ludzi. Zmarła w opinii świętości 29 maja 1939 roku w Rzymie. Została beatyfikowana przez Jana Pawła II 20 czerwca 1983 roku. Kanonizowana przez Ojca Świętego Jana Pawła II 18 maja 2003 roku. Ciało Świętej spoczywa obecnie w kaplicy Domu Macierzystego Zgromadzenia w Pniewach koło Poznania
|
Zespół Szkół Katolickich w Sieradzu.